Τελικά πάτησε ο άνθρωπος στο φεγγάρι το 1969…;

time-100-influential-photos-neil-armstrong-nasa-man-moon-64.jpg

Το καλοκαίρι του 1969 ο άνθρωπος πραγματοποίησε ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά του επιτεύγματα, κάτι που μέχρι τότε αποτελούσε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, την προσεδάφιση του στη Σελήνη.

Ή μήπως αυτό το ταξίδι δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και όλα αποτελούν μια καλοστημένη σκηνοθετική πλεκτάνη των Αμερικανών που δεν ήθελαν να περνάει καν από το μυαλό τους ότι οι Ρώσοι επιστήμονες θα τους προλάβουν στη μάχη της κατάκτησης του φεγγαριού…;

Η απάντηση είναι μάλλον εύκολη και προφανής…: ΣΑΦΩΣ και οι Αμερικανοί πάτησαν στο φεγγάρι, οι αστροναύτες πήγαν και περπάτησαν στη Σελήνη, αλλά οι συνωμοσιολόγοι επιμένουν ακόμη ότι αυτό δεν συνέβη ποτέ και ότι επρόκειτο για μια απάτη της NASA.
Ας δούμε την επιστημονική απομυθοποίηση αυτών των επιχειρημάτων:

1. Η σημαία που κυματίζει


Συνωμοσιολόγοι: Η αμερικανική σημαία φαίνεται να κυματίζει ενώ στη σελήνη δεν υπάρχει αέρας
Επιστήμη: Αν παρατηρήσετε καλά τη σημαία θα δείτε ότι το πανί της είναι περασμένο στον κατακόρυφο ιστό αλλά και σε μια οριζόντια άκαμπτη ράβδο. Αυτό έγινε ακριβώς για να μην κρεμάσει η σημαία προς τα κάτω. Ο κυματισμός που έχει η σημαία δημιουργήθηκε προφανώς από τους αστροναύτες όταν την έστηναν.

2. Η θανατηφόρα ακτινοβολία

Συνωμοσιολόγοι: Οι αστροναύτες έπρεπε να είχαν πεθάνει από την ακτινοβολία περνώντας μέσα από την ζώνη Van Allen
Επιστήμη: Οι ζώνες Van Allen δημιουργούνται από το μαγνητικό πεδίο της Γης και προστατεύουν τον πλανήτη από την επικίνδυνη ηλιακή ακτινοβολία παγιδεύοντάς την. Όμως ακόμη κι αν το διαστημόπλοιο παρέμενε μέσα στις ζώνες αυτές για πολλές ώρες ή μέρες η ακτινοβόληση των αστροναυτών θα ήταν κάτω από τα επικίνδυνα όρια. Οι αστροναύτες των αποστολών Απόλλων πέρασαν μέσα από τις ζώνες σε λιγότερο από τέσσερις ώρες – για το συνολικό ταξίδι.  Η δόση της ακτινοβολίας που πήραν είναι ίδια με αυτή που παίρνουμε όταν βγάζουμε μια ακτινοβολία θώρακος.

3. Υψηλές θερμοκρασίες

Συνωμοσιολόγοι: Όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν στην επιφάνεια της Σελήνης κατά την διάρκεια της σεληνιακής ημέρας, η θερμοκρασίας της φτάνει κοντά στους 100 βαθμούς Κελσίου. Τουλάχιστον το φιλμ της κινηματογραφικής μηχανής που χρησιμοποιούσαν οι αστροναύτες θα έπρεπε να είχε λιώσει.
Επιστήμη: Κανένας δεν αφήνει γυμνό φιλμ στην καυτή επιφάνεια της σελήνης. Όλο το υλικό προστατευόταν από ειδικά δοχεία. Επιπλέον, οι αποστολές Απόλλων προσγειώνονταν κατά την σεληνιακή αυγή ή το σούρουπο, τότε που οι θερμοκρασίες ήταν καταλληλότερες.

4. Η υγρασία στο χώμα της σελήνης

Συνωμοσιολόγοι: Για να μείνει μια πατημασιά στο έδαφος απαιτείται υγρασία η οποία δεν υπάρχει στη σελήνη.
Επιστήμη: Όχι πάντα. Αν απλώσετε μια εντελώς στεγνή σκόνη και πατήσετε πάνω σ’ αυτή το αποτύπωμα του ποδιού σας θα παραμείνει, διότι τα σωματίδια της σκόνης παραμένουν στις θέσεις τους εξαιτίας της στατικής τριβής.

5. Επικίνδυνοι μετεωρίτες


Συνωμοσιολόγοι:
 Το διάστημα είναι γεμάτο από μικρομετεωρίτες που κινούνται με μεγάλες ταχύτητες. Η σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα στην οποία οι μετωρίτες θα καίγονταν, συνεπώς η ζωή των αστροναυτών κινδύνευε ανά πάσα στιγμή.
Επιστήμη: Ο χώρος του διαστήματος είναι εκπληκτικά μεγάλος. Ενώ κυκλοφορεί σ’ αυτό ένας τεράστιος αριθμό από μετεωρίτες και μικροσωματίδια με πολύ μεγάλες ταχύτητες, ο όγκος του διαστήματος κρατάει την πυκνότητά τους πολύ μικρή. Έτσι η πιθανότητα ώστε ένας μικρομετεωρίτης να διασχίσει ένα κυβικό μέτρο στον χώρο του διαστήματος τείνει στο μηδέν. Επιπλέον οι στολές των αστροναυτών περιείχαν προστατευτικά στρώματα από κατάλληλα υλικά για κάθε ενδεχόμενο.

6. Ο κρατήρας

Συνωμοσιολόγοι: Όταν το διαστημόπλοιο προσγειώθηκε δεν δημιουργήθηκε ένας τεχνητός κρατήρας στην επιφάνεια της σελήνης
Επιστήμη: Κάτω από το στρώμα σκόνης η επιφάνεια της σελήνης συνίσταται από σκληρό βραχώδες υλικό. Το λεπτό στρώμα του σεληνιακού «χώματος» σύμφωνα με τους αστροναύτες σηκώθηκε προς τα πάνω γεγονός που καταγράφεται σε στιγμιότυπα προσγείωσης.

7. Το μεγάλο όχημα 

Συνωμοσιολόγοι: Πως χώρεσε αυτό το όχημα στο μικρό σκάφος προσγείωσης;
Επιστήμη: Το Rover ήταν πολύ έξυπνα κατασκευασμένο από ελαφρά υλικά, σχεδιασμένο έτσι ώστε να διπλώνει και να καταλαμβάνει τον ελάχιστο χώρο.

8. Ο έναστρος ουρανός 

Συνωμοσιολόγοι: Γιατί στις φωτογραφίες των αστροναυτών από τη Σελήνη δεν φαίνονται τα αστέρια στον ουρανό;
Επιστήμη: Αν βγάλατε ποτέ φωτογραφία το βράδυ σε εξωτερικό χώρο  θα διαπιστώσατε ότι τα μακρινά αμυδρά αντικείμενα δεν εμφανίζονται. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της φωτεινότητας των κοντινών αντικειμένων που κυριαρχεί στο φιλμ. Στην πραγματικότητα κάποιος που στέκεται την ημέρα στην επιφάνεια της Σελήνης, για να μπορέσει να διακρίνει το φως των αστεριών, πρέπει με κάποιο τρόπο να αποκλείσει το ανακλώμενο φως από το γειτονικό του τοπίο , προκειμένου τα μάτια του να προσαρμοστούν για να διακρίνουν τα αστέρια. Το σεληνιακό έδαφος και οι κάτασπρες στολές των αστροναυτών φωτίζονται έντονα από τον Ήλιο , γι’ αυτό και η φωτογραφική κάμερα που θα τα αποτυπώσει θα πρέπει να ρυθμιστεί κατάλληλα . Όπως συμβαίνει με την ίριδα του ματιού μας , η όποια συστέλλεται σε ένα έντονο φωτεινό περιβάλλον, έτσι και το διάφραγμα της φωτογραφικής μηχανής θα πρέπει να ρυθμιστεί κατά τέτοιον τρόπο , ώστε η έκθεση του φιλμ στο φως ναι είναι σύντομη.
Τα άστρα στο σεληνιακό ουρανό όμως είναι τόσο αμυδρά που δεν προλαβαίνουν να καταγράφουν στο φιλμ στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα . Για να αποτυπωθούν , θα έπρεπε αντίθετα το διάφραγμα να μείνει ανοικτό για αρκετά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα . Τότε όμως , η φωτεινότητα των λαμπερών αντικειμένων που προσπαθούμε να αποτυπώσουμε θα «κατέστρεφε» τη φωτογραφία μας . Αυτό δηλαδή που λέμε είναι τελείως απλό : δεν είναι δυνατόν να καταγράφουν στην ιδία φωτογραφία δυο αντικείμενα με πολύ μεγάλη διάφορα φωτεινότητας .

9. Οι σκιές

Συνωμοσιολόγοι: Οι μακριές σκιές στις φωτογραφίες φαίνονται σαν να προκαλούνται από προβολείς ενός κινηματογραφικού studio.
Επιστήμη: Οι αστροναύτες έπαιρναν τις φωτογραφίες τους σε μια λοφώδη περιοχή, που φωτιζόταν από τον ήλιο, ο οποίος βρίσκονταν κοντά στον ορίζοντα. Η καμπυλότητα του εδάφους παράγει σκιές διαφόρων μηκών.

10. Σεληνιακά δείγματα

214_detail_S71-20373_orig.jpg

Επίσης, τα σεληνιακά δείγματα που έφεραν πίσω οι Αμερικανοί αστροναύτες διαφέρουν κατά πολύ από τα πετρώματα που βρίσκουμε στην Γη, ούτε όμως και μπορούν να «κατασκευαστούν» στο εργαστήριο. Ας δούμε γιατί.

Πρώτα απ’ όλα, σε αντίθεση με τα πετρώματα της Γης τα σεληνιακά πετρώματα είναι εντελώς άνυδρα, δεν εμπεριέχουν δηλαδή νερό στην κρυσταλλική τους δομή. Επιπλέον, σύμφωνα με τη χημική ανάλυση των κομματιών πυροκλαστικού γυαλιού που εντόπισαν οι αστροναύτες του Προγράμματος Apollo στη Σελήνη, η ηλικία τους είναι τουλάχιστον 3 δισεκατομμυρίων ετών. Στη Γη, αντίθετα, τέτοιο ηφαιστειακό γυαλί, έπειτα από λίγα μόλις εκατομμύρια χρόνια θα παρουσίαζε εμφανή ίχνη διάβρωσης εξαιτίας του νερού που υπάρχει στον πλανήτη μας, ενώ τέτοια ίχνη διάβρωσης δεν εντοπίστηκαν από τους εκατοντάδες ανεξάρτητους επιστήμονες που τα μελέτησαν.
Εντοπίστηκε αντιθέτως κάτι άλλο, που θα ήταν αδύνατο να συμβεί στις συνθήκες που επικρατούν στον πλανήτη μας. Η επιφάνεια των σεληνιακών δειγμάτων καλύπτεται από αναρίθμητους μικροσκοπικούς « κρατήρες » που σχηματιστήκαν κατά το βομβαρδισμό τους από μικρομετεωρίτες. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο σε περιβάλλον με ελάχιστη ή καθόλου ατμόσφαιρα . Επειδή οι μικροσκοπικές αυτές διαστημικές βολίδες κινούνται στο διάστημα με ταχύτητες που υπερβαίνουν τα 50.000 km/h , καθώς εισέρχονται στην ατμόσφαιρα αναφλέγονται εξαιτίας της τριβής και γι’ αυτό τα μικροσκοπικά αυτά βαθουλώματα απουσιάζουν από τα γήινα πετρώματα παντελώς .
Η Σελήνη όμως δεν έχει ατμόσφαιρα για να την προστατέψει , τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια χτυπάνε τα επιφανειακά της πετρώματα σκάβοντας τους χαρακτηριστικούς αυτούς μίνι κρατήρες που είναι ορατοί στο μικροσκόπιο .

Ορισμένοι θα αντιτάξουν ότι τα σεληνιακά δείγματα δεν ήταν παρά σεληνιακοί μετεωρίτες που τους βρήκε η NASA στην Ανταρκτική.
Ούτε όμως η εξήγηση αυτή είναι σωστή γιατί πολύ απλά τα μικροσκοπικά αυτά αποτυπώματα που προκλήθηκαν από το βομβαρδισμό μικρομετεωριτών θα είχαν εξαφανιστεί , αφού με την είσοδο τους στη γήινη ατμόσφαιρα οι σεληνιακοί μετεωρίτες αναφλέγονται και εξαλείφουν έτσι τους μίνι κρατήρες που είχαν χαραχτεί πάνω τους όσο βρίσκονταν στη Σελήνη .

 

11. Lunar Laser Ranging Experiment

Laser_Ranging_Retroreflector_Experiment.jpg

Oι αστροναύτες στους σεληνιακούς τους περιπάτους εγκατέστησαν , μεταξύ άλλων , και ειδικούς ανακλαστήρες προκειμένου να υπολογιστεί ο χρόνος που χρειάζεται μια δέσμη laser να κάνει το ταξίδι από τη Γη στη Σελήνη μετ’ επιστροφής και ως εκ τούτου να υπολογιστεί η απόσταση που χωρίζει το φυσικό μας δορυφόρο από τον πλανήτη μας. Το συγκεκριμένο πείραμα λειτούργει ακόμα και σήμερα (Lunar Laser Ranging Experiment) και έχει μάλιστα επιβεβαιώσει ότι η Σελήνη απομακρύνεται από τον πλανήτη μας κατά 4 cm περίπου του μέτρου κάθε χρόνο .

 

12. Σημάδια και ίχνη αστροναυτών και οχημάτων

584638main_apollo12-right-670.jpg

Αδιάσειστο όμως στοιχείο υπέρ της επίσκεψης του ανθρώπου στο φεγγάρι, αποτελούν τα ίχνη που άφησαν πίσω τους αστροναύτες και οχήματα, τα οποία φαίνονται με τηλεσκόπια υψηλής ευκρίνειας. Ακόμη, διακρίνονται «άχρηστα» απομεινάρια του εξοπλισμού των αστροναυτών, καθώς και η σημαία που άφησαν πίσω τους. Υπάρχει καλύτερη απάντηση στους συνωμοσιολόγους…;

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s